De onmogelijke belofte.
Ergens niet ver van Dendermonde, het kon Berlare zijn, stierf een rijke boer.  Net voor hij de laatste adem uitblies, deed hij, om zeker te zijn van zijn zielezaligheid, nog een belofte, namelijk dat na zijn dood zoveel zakken tarwe aan de armen moesten geschonken worden als er graantjes in een graanmaat zijn.
Aangezien zijn erfgenamen serieuze lui waren, wilden ze de belofte inlossen.  Maar dat was eerder gezegd dan gedaan, want hoe rijk de boer ook geweest was, hij bezat lang niet zoveel zakken tarwe als er graantjes in een graanmaat gaan.
En ja, hoe gaat het dan verder?  Na enige tijd kwam de overleden boer elke avond spoken in de omgeving waar hij had gewoond.  Toen de mensen aan het eind van hun Latijn waren, vroegen ze de pastoor om raad.
"Vraag hem wat hij wil" ried de geestelijke hen aan.
De avond daarop werd aan het spook die vraag gesteld
en zie,de geest antwoordde dat hij geen rust kon vinden, zolang de belofte niet ingelost was.  De familie stak de koppen bij elkaar.  Men kwam tot de conclusie dat aan de belofte slechts kon worden voldaan, wanneer elk lid van de familie alles zou verkopen wat het bezat, en dat was volkomen onmogelijk.  Dus besloot men:
"Liever één verdoemde ziel dan de hele familie straatarm te maken."
Ze moesten er dan wél de dagelijkse spookverschijnselen bijnemen.  Maar ja, op den duur went men aan alles.
Provincie: Oost-Vlaanderen.
Stad/Gemeente: Berlare.
Deze pagina hoort bij stedeninfo.be